قالب وبلاگ

هاست لينوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سايت و قالب وبلاگ

طراحي وب

وبلاگی که مشاهده می کنید مربوط به شورای مرکزی انجمن علمی دانشجویی گروه مهندسی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران است و کلیه حقوق مربوط به مطالب مندرج در وبلاگ نیز برای این نهاد محفوظ است. تلفن تماس:۰۹۳۹۳۱۰۰۶۳۰-09354115938 اگر جمعی زیاران مهربانند یقین آن جمع از ترویجیانند

۱۳٩٠/۱٠/٩

تاریخچه ترویج و آموزش کشاورزى

کلمات کلیدی :مقالات

توجه به آینده ما را به‌طور جدى محتاج تجهیز به ابزار اصلى توسعهٔ کشاورزى یعنى ترویج و آموزش کشاورزى و منابع طبیعى نموده است و لازم خواهد بود که به‌جاى باقى‌گذاردن مشکلات ریشه‌اى براى نسل آتی، به سرمایه‌گذارى وسیعى که متضمن ثمره‌اى ارزنده باشد، اقدام گردد و از این طریق در اسرع وقت به ارتقاء فرهنگ حرفه‌اى روستائیان توجه شود. به‌همین منظور کنفرانس جهانى تحول کشاورزى و توسعهٔ روستائى در سال ۱۹۷۹ از طریق سازمان خواربار و کشاورزى جهانى در رم تشکیل گردید که ۱۴۵ نماینده شامل ۸۹ وزیر، ۲۵ معاون وزیر و ۱۳۴۳ نماینده و ناظر از کشورهاى عضو در آن شرکت داشتند. در این کنفرانس ضمن تأکید بر لزوم آموزش زنان روستائی، بر اولویت بررسى وضعیت تحقیق و ترویج و آموزش در خصوص توسعهٔ روستائى و حذف فقرا از این جوامع و توجیه آنها به‌سمت پذیرش نوآورى‌ها و پیشرفت‌هاى فنى مناسب با موقعیت تولید‌کنندگان جزء (کشاورزان خرده‌پا) تأکید شد و دولت‌ها را به اجراء سیاست‌هاى آموزشی، چه از لحاظ سیاست‌ها و اولویت‌هاى آموزشى و چه از لحاظ توسعهٔ ادراک و رشد نیروى کار از جمله موارد زیر مقید نمود:


۱- اولویت دادن به تحقیق آموزش و سوادآموزى جهانى مرتبط با سایز اجزاء توسعه و ست‌یابى به تمامى یا بخشى از اهداف عمدهٔ آموزشى عمومى تا سال ۲۰۰۰ و تنظیم برنامه‌هاى آموزشى مربوط به بهداشت و تغذیه، به‌ویژه براى دانش‌آموزان، به‌منظور تسهیل تحقیق اهداف مزبور.


۲- تأکید بر سوادآموزى و مرتبط کردن برنامه‌هاى آموزشى با شرایط خاص مناطق روستائی، مزارع و سایر منابع باید به مدارس اختصاص یابند.


۳- تقویت آموزش‌هاى غیررسمى با تأکید بر سوادآموزى عملی، بهداشت، اقتصاد خانه، تغذیه، تنظیم خانواده، قوانین کشاورزی، خدمات حقوقی، تعاون و مدیریت مزرعه و نیز تمرکز جدى بر تعالى مهارت‌ها و تجارب حرفه‌اى کشاورزان.


۴- تقویت آموزش‌هاى غیررسمى براى بالا بردن مهارت‌هاى مورد نیاز براى صنایع روستائی، تأسیسات و تگهدارى آنها.


۵- توسعهٔ آموزش ترویج کشاورزی، جنگل‌دارى و ماهیگیرى به‌خصوص در حد متوسط جامعه با تأکید بر مشکل‌گشائى و تطبیق با شرایط محلى و تجارب عملی، ارتباط تحقیق و ترویج و آموزش رشد مهارت‌هاى فنى روستا و تقویت این ارتباط و جلب مشارکت روستائیان در تنظیم اولویت‌هاى تحقیقى و آموزشى ترویج.


از طریق این کنفرانس، همکارى طولانى و موفق سازمان خواربار و کشاورزى جهانی، یونسکو و سازمان جهانى کارگرى در زمینهٔ آموزش کشاورزى وارد مرحلهٔ جدیدى شد؛ سه سازمان مزبور توافق کردند که براى تقویت و پیگیرى نتایج کنفرانس تلاش کنند.


این همه، در نهایت یک نکتهٔ کاملاً جدى را در جهت توسعهٔ روستائى و کاربرد آموزش در این مسیر روشن مى‌کند که وضع نابسامان کنونى و نیز فقر اطلاعاتی، مهارتى و امکاناتى تولیدکنندگان محصولات زراعى و دامى به‌ هیچ‌وجه صحنه خوبى براى ورود به دنیاى جمعیتى آینده نیست از این رو لازم است در سطح جهانی، و دست کم دربارهٔ موضوع مورد بحث در این مجموعه براى توسعهٔ آموزش‌هاى فنى و حرفه‌اى رسمى و غیررسمى در کشاورزى و منابع طبیعى تمهیدات اساسى اندیشیده شود و هر چه سریع‌تر قواى فرتوت این افراد که به واقع پشتوانهد تأمین نیازهاى اولیهٔ کشور هستند بازسازى و دائماً تقویت شود.


سازمان خواربار و کشاروزى جهانى در این زمینه لااقل در سال ۱۹۷۹، که کنفرانس مزبور تشکیل شد، ۲/۷۲ درصد از طرح‌هاى خود را به فعالیت‌هاى آموزشى کشاورزی، نزدیک ۸ درصد را به ماهیگیرى و شیلات، ۲/۶ درصد را به جنگل‌دارى و ۶/۱۳ درصد بقیه را به سایر آموزش‌هاى مربوط به کشاورزى و منابع طبیعى اختصاص داده است. اما با توجه به آنچه در زمینهٔ حیاتى بودن ترویج و آموزش کشاورزى مطرح شد چرا هنوز در بسیارى از کشوردهاى در حال رشد:


۱- در قالب آموزش‌هاى مؤثر تربیت نیروى انسانى سرمایه‌گذارى‌هاى کلان بازدهٔ اندکى دارد؟.


۲- صدها زن و مرد جوان فارغ‌التحصیل از مدارس و دانشکده‌هاى کشاورزى هیچ‌جا به‌طور مستقیم و یا غیرمستقیم در امر توسعهٔ کشاورزى دخالت ندارند؟.


۳- کشاورزانى که عمرى در کار کشاورزى اشتغال داشته‌اند و به‌شدت نیازمند افزایش کارآئى حرفه‌اى هستند از آموزشى که واقعاً بدان احتیاج دارند دور مانده‌اند؟.


علاوه بر پرسش‌هاى فوق باز هم باید دریافت که چرا، به‌ویژه در کشور ما، کشاورزى که حیاتى‌ترین نقش را در تأمین احتیاجات کشور و رفع نیازهاى جمعیت انبوه آن دارد على‌رغم تأئید همه متخصصان، صاحب‌نظران، سیاست‌مداران و مسؤولان دوره‌هاى مختلف تاریخ کشور هنوز هم کمترین رشد را دارد و آن طور که باید و شاید مورد توجه قرار نمى‌گیرد.

منبع : سایت آفتاب



۱۳٩٠/۱٠/٩

اهمیت و ضرورت وجود یک بخش کشاورزی فعال

کلمات کلیدی :مقالات

رشد بخش کشاورزی به عنوان بستری برای کسب اهداف توسعه در کشورهای در حال توسعه امری ضروری قلمداد می شود . در میان اهداف مورد نظر ، بهبود و تقویت رشد اقتصادی و کاهش فقر، بهبود امنیت غذایی و حفظ منابع طبیعی بسیار مهم هستند.

 

 

 

کاهش فقر از طریق رشد اقتصادی

 

در کشورهای کم درآمد ، بخش کشاورزی به دلیل گستردگی و پیوند های قوی با سایر بخش های اقتصادی ، به عنوان موتور و محرک اولیه رشد اقتصادی عمل می نماید. کشاورزی در این کشورها بیشترین سهم نیروی کار را به خود اختصاص داده و با 68 درصد اشتغال و 24 درصد تولید ناخالص داخلی جایگاه ویژهای دارد. اغلب جمعیت فقیر به طور مستقیم به این بخش به این بخش وابسته بوده و از طریق کشاورزی گذران زندگی میکنند . افزایش میزان بهره وری در بخش کشاورزی باعث ارزان تر شدن مواد غذایی شده و کمک قابل توجهی به اقتصاد خانوارهای فقیر می کند . همچنین کشاورزی نوین با اشتغال بیشتر در واحدهای فرآوری همراه شده و عرضه ی خدمات و نهاده های بیشتری را در بازار به دنبال دارد . این روند به شکل غیر مستقیم به ایجاد اشتغال در مزارع منجر خواهد شد.

 

به این ترتیب بخش کشاورزی به طور مستقیم از طریق تولید بیشتر و صادرات و به صورت غیر مستقیم از طریق افزایش تقاضا برای خدمات و کالاهای صنعتی در جوامع روستایی ، به رشد اقتصادی کمک نموده و در نتیجه موجب خلق فرصت های شغلی جدید می گردد.

 

رشد در بخش اقتصادی نتایج مثبتی بر " فقرزدایی" به خصوص در مناطق روستایی دارد و ذکر این نکته نیز ضروری است که روند کاهش فقر شهری را می توان از طریق رشد بخش روستائی ، به ویژه در بخش کشاورزی تسریع کرد. به طور کلی رشد کشاورزی به صورت غیر مستقیم به بهبود وضعیت خانوارهای شهری و روستائی کمک کرده و با افزایش دستمزدها، کاهش قیمت مواد غذایی و تقاضای بیشتر برای کالاها و خدمات واسطه ای همراه می شود. این پدیده به ترغیب و توسعه ی فعالیت های زراعی ، افزایش سرمایه های تولیدی به قشرهای زحمت کش و بهبود کارایی بازار عوامل خواهد انجامید . یک مطالعه در سال 1997 پیرامون 35 کشور نشان داد که یک درصد افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه ی کشاورزی ، 1.61 درصد افزایش در درآمدهای سرانه ی 20 درصد فقیرترین قشرهای جمعیت را به همراه خواهد داشت.

 

 

 

اهمیت کشاورزی در کشاورزی در کشورهای در حال توسعه از بعد تاریخی ، در فرآیند توسعه ، سهم کشاورزی در تولید و نیروی کار کاهش می سابد. این فرآیند باعث شده تا برخی کارشناسان توسعه ، بخش کشاورزی را به عنوان یک عامل فرعی در راستای توسعه به شمار آورند. از این رو کاهش فرآورده ها و نیروی کار این بخش را می توان ناشی از سیاست های تبعیض آمیز (یک سو نگر) داخلی و سازو کارهای تجارت بین الملل دانست. بخش کشاورزی ، به عنوان محرک رشد اقتصادی ، به ویژه در کشورهای در حال توسعه ی فقیر مطرح بوده است و "کشاورزی" نقش مهمی در تولیناخالص داخلی و اقتصاد روستایی ایفا کرده و بخش قابل ملاحظه ای از جامعه ی فقیران را تحت تاثیر قرار می دهد.



۱۳٩٠/۱٠/٦

10 اصل مهم در ترویج کشاورزی

کلمات کلیدی :مقالات

 

اصول ده گانه اجتماعی در ترویج

کشاورزی به عنوان یک اندیشه و تفکر با مسائل تکنیکی خاص خود کاربرد علم را برای حل مسائل به سوی خود جلب نموده است. کشاورزی یعنی مردم. بقاء کشاورزی وابسته به بقاء و قابلیت دوام اجتماعات روستایی دارد پایداری ابعاد مختلفی دارد که این ابعاد، ابعاد اجتماعی، اقتصادی و محیطی می باشند. در بین این ابعاد سه گانه آنچه به عنوان یک فقدان مطرح است آگاهی از مسائل اجتماعی است. یکسری از اصولی که باید به آن توجه کرد تا بتوان به کشاورزان در کمک کرد عبارتند از:

اصل اول: زراعت(کشاورزی) یک شیوه اجتماعی- فرهنگی است.

دراین اصل به این مسئله تاکید می کند که کشاورزی بیشتر از آنکه یک فعالیت تکنیکی باشد یک عمل اجتماعی- فرهنگی است. در این مفهوم کشاورزی به عنوان یک راه زندگی کردن مطرح می شود که می تواند برای کمک به کشاورزان در آینده به ما کمک کند.

اصل دوم: کشاورزان همه یکسان نیستند.

جامعه کشاورزی همگن نیست تنوع زیادی این جامعه را فرا گرفته است. فقیر- غنی، بزرگ-کوچک، پیر- جوان، گرایش به پذیرش ایده های جدید- گرایش به حفظ روش های صحیح و آزموده شده(دیرپذیران و عقب مانده در ترویج) این طبقه بندی ها ما را به این واقعیت رهنمون می کند که هیچ مشکل جداگانه ای، هیچ راه حل جداگانه ای، هیچ راهبرد ترویجی و هیچ بهترین رسانه انبوهی که ترویج بتواند منحصراً بکار برد وجود ندارد. و این طیف مختلف کشاورزان اولویت های مختلف تحقیقاتی، راه های مختلف کار کردن و حل کردن مشکلات  را می طلبد و ترویج باید همه این ها را در نظر بگیرد.

اصل سوم: پذیرش یک فرایند اجتماعی- فرهنگی است.

در گذشته ترویج به عنوان یک فرایند ارتباطی به شمار می رفت که به عنوان نو کننده ایده ها مورد توجه بود و کشاورزان به عنوان پذیرندگان انفعالی ترویج مطرح بودند. اما امروزه سعی بر آن است تا پذیرش به عنوان یک فرایند اجتماعی و یک عکس العمل متفکرانه در برابر ایده های مطرح شده توسط ترویج تلقی گردد. دراینجا نباید فراموش گردد که پذیرش یک عمل مجزا توسط یک فرد نیست زیرا این پذیرش در یک زمینه اجتماعی صورت می گیرد.

اصل چهارم: سودمندی نیروی اصلی پیشبرنده کشاورزان نیست.

عکس انتظار بسیاری از اقتصاد دانان، مروجان و دانشمندان کشاورزی حداکثر سود مهمترین مسئله در زندگی کشاورزان نیست، کشاورزان همیشه به دنبال یک درآمد معقول در قبال یک اندازه کار معقولانه با مقدار ریسک معقول بوده اند.

اصل پنجم: انجام دادن کارهای صحیح[1] یک نیروی انگیزشی برای به حرکت درآوردن کشاورزان است.

کشاورزان آنچه را «کارهای صحیح» می دانند انجام می دهند این شیوه تفکر ما را به مدیریت خوب مزرعه[2] سوق می دهد و این مسئله شامل ایده هایی درباره شیوه های زراعی، مدیریت محیط و نظارت است. تحقیقات اجتماعی مختلف نشان داده است که هر یک از کشاورزان تصوری در ارتباط با مدیریت خوب مزرعه دارند که این یک مفهوم اجتماعی است که کشاورزان جهت گیری خود در ارتباط با مدیریت خوب مزرعه را به واسطه تعامل با دیگر کشاورزان، با کارشناسان ترویج، و در معرض رسانه های انبوهی قرار گرفتن می گیرند.

اصل ششم: کشاورزان مسائل محیطی را از دیگر مسائل مدیریتی مزرعه تشخیص نمی دهند.

ما گفتیم کشاورزان دوست دارند کارهای صحیح انجام دهند اما مدیریت خوب مزرعه شامل مسائل تولید، مسائل محیطی و همچنین مسائل اجتماعی است. در حال حاضر ارائه دهندگان خدمات ترویجی در حال تمایز قائل شدن بین این سه مسئله هستند و هنوز برای کشاورزان این مسئله بی معنی است روش های کشاورزی شامل هردو نتایج تولیدی و محیطی است که این باید در اطلاع رسانی های ترویج برای کشاورزان در نظر گرفته شود.

اصل هفتم: زنان یک بخش از مزارع هستند.

عموماً مزرعه تجسمی از افراد جداگانه ای از کشاورزان مرد است و کلمه کشاورز یک واقعیت را در مدیریت مزرعه در پوشش قرار داده و آن نقش انکار نکردنی زنان در مدیریت مزرعه است. نقش زنان در مدیریت مزرعه روز به روز رو به افزایش است و با افزایش کارهای خارج از مزرعه برای مردان نقش زنان در مدیریت مزرعه پر رنگتر شده است. با توجه به این امرترویج با مسائل جدید روبرو شده است و باید زنان را به عنوان یک بخش از مزرعه و به عنوان یک ذینفع در نظر بگیرد.

اصل هشتم: اصل عدم پذیرش توسط کشاورزان باعث تخریب زمین نگردیده بلکه بیشتر شیوه هایی که در گذشته توسط ترویج اشاعه شده باعث این امر شده است.

بسیاری از کارشناسان ترویج معتقدند که عدم پذیرش شیوه های مطرح شده توسط آنان باعث تخریب زمین و مسائل زیست محیطی شده است. در حالی که در گذشته شیوه هایی که از طرف آن ها اشاعه شد و مورد پذیرش قرار گرفت باعث تخریب زمین و به وجود آمدن مسائل زیست محیطی شد مثل پاکسازی درختان در بعضی مناطق که با شور شدن خاک همراه بود یا استفاده از سوپر فسفات که باعث بالا رفتن اسیدیته خاک شد.

اصل نهم: اغلب کارشناسان ترویج فکر می کنند بهترین راه بهبود مدیریت مزرعه تغییر نگرش کشاورزان با برنامه های آموزشی و ترویجی است.

 اما ما باید این را بدانیم که کشاورزان با برنامه های حفاظت محیط مخالفتی ندارند. پیمایش ها نشان داده که کشاورزان نگرش مثبتی نسبت به مدیریت محیطی دارند. به هر حال این دیدگاه که معتقد است کشاورزان با مدیریت محیط خصومت دارند اشتباه است در حالی که بسیاری از طرفداران حفظ منابع طبیعی[3]،کارشناسان ترویج و دانشمندان کشاورزی  فعالیت های کشاورزان را عامل اصلی تخریب زمین می دانند مسئله اصلی این است، فهم هر کشاورز از کشاورز دیگر مختلف است و ما با یک کشاورز روبرو نیستیم اما می توان از تلاقی همه این دیدگاه ها یک راه مناسب برای مدیریت خوب مزرعه برای هر منطقه پیدا کرد.

اصل دهم:ترویج فقط یک اثر کوچک دارد.

فهم مسائل اجتماعی کشاورزی و فرایند پذیرش این درک را به وجود می آورد که تاثیر بر تغییر گسترده (تغییرات زیاد و تغییرات روی درصد زیادی از جامعه کشاورزی) نامحتمل است این به آن معنی نیست که ترویج غیر موثر و ناموفق بوده است بلکه به این معنی است که باید انتظار واقعی از درجه تغییر که اتفاق می افتد داشته باشیم. هنگامی که انتظارات واقعی تر باشد ترویج موفق تر خواهد شد(وانکلی،2004).


[1]  Doing The  Right Things

[2]  Good Farm Management

[3]  Conservationists



۱۳٩٠/۱٠/٦

ترویج و آموزش کشاورزی

کلمات کلیدی :مقالات

رویج و آموزش کشاورزی نوعی آموزش غیر رسمی به روستائیان و علاقمندان به کشاورزی برای آشنائی و استفاده از فناوری‌های نو جهت افزایش تولید و بهره‌وریو درآمد و ارتقای سطح زندگی تولیدکنندگان کشاورزی و رسیدن به اهداف توسعه کشاورزی و روستائی است.

ترویج کشاورزی یاری هدفدار در تصمیم‌گیری و شکل گیری نظرات تعریف شده است. کارشناسان آن را نوعی مداخله گری ارتباطی حرفه‌ای می‌دانند که توسط یک نهاد به منظور ایجاد تغییرات داوطلبانه رفتاری در کشاورزان با فرض داشتن منافع جمعی یا اجتماعی بنا می‌شود.

 

هدف ترویج کشاورزی رسیدن به اهداف توسعه کشاورزی و ارتقاء سطح زندگی کشاورزان بویژه کشاورزان خرده‌مالک و تهیدست است تا از طریق آشنائی با یافته‌های پژوهشی و فناوری بصورت ساده و کاربردی بتوانند با افزایش تولید و کاهش هزینه و کسب درآمد بیشتر سطح زندگی خود و خانواده را فراهم نمایند. ترویج کشاورزی در کشورهای در حال توسعه برای رسیدن به اهداف توسعه کشاورزی و روستائی یکی از عناصر ضروری است که بیشتر در قالب نظامهای دولتی و اخیرا در برخی کشورها بصورت فعالیتهای ترویج خصوصی کشاورزان را تحت آموزش به روشهای مختلف قرار می‌دهند. البته در کشور ما این هدف آنگونه که انتظار می‌رود محقق نگردیده است زیرا کارشناسان ما پس از تحصیل به خاطر کم تجربگی و تئوریک بودن مطالب درسی تدریس شده در دانشگاه اکثرا یا بیکارند یا هنگام ورود به عرصه کار و در عمل به جای کمک به رشد و توسعه کشاورزی و ترویج کشاورزی بین کشاورزان به پشت میز نشینانی تئوری پرداز و آمارساز مبدل می‌شوند که حتی کشاورزان نیز بر ناکار آمدی بسیاری از آنان در عرصه عمل به علوم آموخته شان شاهدند. و توجه به نابسامانی‌ها و عدم پیشرفت چشمگیر در این عرصه تاییدی بر این مدعااست . مشکل اصلی ترویج در کشور ما عدم ارتباط منطقی مابین سه بخش تحقیقات، آموزش و ترویج است.زیرا هر کدام از این بخشها بطور جدا و منفصل از هم کار می‌کنند و ارتباطی با هم ندارندو یا اگر دارند بسیار محدود و غیر کارا است.



۱۳٩٠/٧/٩

سخن اول

کلمات کلیدی :اخباردانشگاه، مقالات، عکسها، فعالیتهای‌انجمن

با عرض سلام و خیر مقدم به کلیه ی دانشجویان ورودی جدید و سایر دانش جویان عزیز دانشگاه تهران

وبلاگ http://anjoman-t.blogfa.comبه این وبلاگ منتقل شده و از دوستان عزیز خواهشمندیم آدرس جدید ما را لینک نمایند.

منتظر مطالب جدید  ما باشید.

 

اعضای‌انجمن:
آقایان:

سینا‌صاحبدل(دبیر‌انجمن).مجتبی‌‌کشاورز(معاونت اجرایی)

خانم‌ها:

آیدا‌میر‌باقری(معاونت مالی).چکامه‌جعفری(معاونت روابط عمومی).کتایون‌تمیمی(معاونت آموزش و پژوهش)